Nieuw Zeeland 2013 - 2014

De lokale tijd in Nieuw Zeeland is: 00:36:35

 

kaart nieuw zeeland

 

FOTO'S WORDEN VAAK PAS LATER GEPLAATST I.V.M. BESCHIKBAARHEID EN SNELHEID VAN DE INTERNETVERBINDING. BOVENDIEN HEBBEN WIJ VAKANTIE EN DUS GEEN HAAST ;-)

31-01-2014 weer thuis!

Op tijd om 06.15 uur geland en heerlijk om broer René en schoonzus Susan weer in de armen te kunnen sluiten! Bij ons thuis wachtte me een verrassing omdat er ballonnen hingen met "Hoera, Sarah 50", een hele lange slinger met "50" en verrassing: een "Welkom Thuis" slinger gemaakt door Eefje!!! Nog even koffie gedronken voordat René en Susan aan het werk gingen. Remi en ik ondertussen de post uitgepakt en genoten van de Kerst- en verjaardagskaarten (al is het wat laat). 's middags lekker in bad gegaan na het uitpakken en opruimen van de koffers toen de eerste 3 wassen gedraaid waren. 's Avonds uitgenodigd om bij René, Susan en Eefje te komen eten en nogmaals een HELE GROTE VERRASSING; ook Monique, Pilar en Trea waren aanwezig in het wederom versierde huis bij René. Heerlijke sushi en tapas gegeten, bijgekletst, gelachen, gedronken tot Remi's jetlag parten speelde en Monique en Pilar ons naar huis brachten. BEDANKT ALLEMAAL VOOR MIJN GEWELDIGE, VERLATE 50E-VERJAARDAGSFEEST EN DE GEWELDIGE THUISKOMST. Prachtig en liefdevol einde van een schitterende reis!!!

30-01-2014 Vlucht naar huis

Het inchecken ging voorspoedig en we kregen gelukkig gelijk alle 3 de instapkaarten voor onze vluchten, dat scheelt wachtrijen! Het vluchtje van Christchurch naar Auckland was dit maal heel rustig (in tegenstelling tot de vorige vlucht waardoor ik best een beetje de zenuwen had) en na een kwartiertje wandelen in het zonnige Auckland naar de internationale terminal, nog een laatste biertje/cider gedronken op het vliegveld. Ook de vlucht naar Hong Kong ging voorspoedig na een klein uurtje vertraging. Het wachten op het vliegveld van Hong Kong viel tegen door vermoeidheid en misselijkheid (Marjan). Maar daardoor heeft ze wel zo'n 9 tot 10 uur kunnen slapen van de 13 die we onderweg waren. Remi helaas maar een paar uurtjes.... dat wordt jetlag!

29-01-2014 Christchurch

Op deze laatste dag toch nog maar even de campervan meegenomen om een bezoek te brengen aan het Airforce Museum New Zealand waar ze prachtige oude, voornamelijk les-vliegtuigen hadden staan (of een replica ervan). Ook heel interessant was de tentoonstelling over prisoners of war. Eigenlijk weet je best veel over gevangenen in WO II, maar dan veel meer over de werk- en concentratiekampen etc. en eigenlijk niets over krijgsgevangenen. Voor hen bestaat er een wet waardoor hun overlevingskansen toch een stuk hoger liggen. Dit werd uitgebreid verteld aan de hand van voorbeelden met foto's en dergelijke. Ook liepen er oudgedienden rond in het museum waar je vragen aan kon stellen.

Vervolgens naar de tweede dierentuin van Christchurch, Orana Wildlife park. Hier heeft men duidelijk geld te kort en teert de Zoo volledig op donaties. Verschillende velden en hokken stonden leeg en wegaanduidingen etc. waren er niet voldoende zodat je je helemaal scheel zocht en rondjes liep. Wel leuke dingen gezien zoals leeuwen die gevoerd werden door bezoekers vanuit een kooi op een rijdende vrachtwagen (zij liever dan ik) en het voeren van de kea's, meerkatten en otters. Dieren blijven leuk om te zien!

's Avonds een heerlijk uitgebreide schotel met mezze gegeten bij de Griek met een flesje wijn erbij! Onze zwitserse 'vrienden' nog even gedag gezwaaid en het laatste nachtje slapen op ons riante tweepersoonsbed in de camper.

28-01-2014 Depressing Christchurch

Met de bus naar het centrum van Christchurch gereden, om tot de ontdekking te komen dat er niet veel centrum overgebleven is na de aardbeving van februari 2011. Aangezien we nog goede herinneringen hadden aan deze stad van 7 jaar geleden, viel het ons zwaar om al die lege gebouwen en lege plekken te zien. Gelukkig stond het Canterbury Museum nog overeind dankzij een actie om deze aardbevingbestendig te maken een aantal jaren voor 2011 en daar hebben we echt genoten. Ook de botanische tuinen zijn nog steeds prachtig om te zien en heerlijk om in te wandelen. Enigszins depressief hebben we maar de bus teruggepakt en zijn we in de buurt van de camping een restaurant gaan zoeken. Het werd dit keer de Italiaan maar we hebben voor ons 'laatste avondmaal' wederom een reservering bij de Griek gemaakt. Geen zin meer in lamsvlees of fish & chips ha ha.