Om 7 uur opgestaan en door Erik naar het vliegveld in Auckland gebracht voor onze korte vlucht (ruim een uur) naar Christchurch. Een kwartier voor de landing hadden we de allerergste turbulentie ooit! We dachten allebei dat we er geweest waren maar om ons heen kijkend keek de rest van de passagiers eigenlijk helemaal niet zo benauwd! Die waren het waarschijnlijk gewend. 

In Christchurch Apollo gebeld die ons op kwamen halen. We kregen eerst een video over de camper te zien, gevolgd door een uitleg in en bij de camper zelf. Maar waarom zitten die richtingaanwijzers nu weer aan de linkerkant van het stuur? Wat een grote vergeleken met de kleine Jucy van het noorder eiland! Ook hier weer veel wind maar Remi had veel minder last met rijden omdat deze een bredere wielbasis heeft. Op weg gegaan naar Akaroa, zeer mooie  toeristische route door de heuvels met aan 2 kanten prachtig blauw water. In Akaroa was de camping helaas vol dus stukje terug naar Duvauchelle. Prachtig aan het water gelegen met uitzicht op een cruiseschip dat ook de haven van Akaroa niet inkwam door de harde wind. Gewandeld en iets gegeten, boodschappen voor het ontbijt gedaan en de camper ingeruimd. Wat een ruimte, alle tassen uitgepakt en nog ruimte over! Dat wordt 4 weken genieten!!! 

 

's Morgens naar Ataroa gereden en rondgewandeld. Er was zowel een kleine farmers market als een soort art fair, allemaal spullen die mensen zelf maken en verkopen, zoals bijvoorbeeld gebreide theemutsen van een uil (erg leuk) die ook over een rol toiletpapier paste. Hoe heerlijk ouderwets en nog 35 NZ dollar ook (maal 0.6 ongeveer voor euro's). Niets gekocht behalve boodschappen voor de camper.

Doorgereden naar Timaru en op tijd een camping gezocht. Het stadje ingelopen want volgens het meisje achter de receptie was er een kermis in het park en een optreden 's avonds. Veel te doen en na veel wandelen en kijken (bijv. naar een bruidspaar met 3 bruidsmeisjes en 3 bruidsjonkers die overal op de kermis foto's maakten, en bij de vuurtoren etc.) in een pub wat gedronken en gegeten want om 18.30 uur begon het concert van Jamie McDell. Erg goede zangeres en best bekend in NZ. Eens kijken of we een CD'tje kunnen bemachtigen. 

Tot de zon onderging rond 21:30 buiten gezeten.

 

 

 

Begonnen met hardlopen op sportveld en strand van Timaru. Helaas daarbij wat regen maar dat klaarde snel weer op.Daarna vertrokken richting het zuiden. Mooie weg en een camper die gaat als een speer. Eerst gestopt in Oamaru. Eigenlijk voor de penguins maar die komen pas 's avonds en daar kunnen we niet op wachten. Stadje dus ingelopen naar het oudste gedeelte waar bandjes speelden op straat, we kersen kochten op de markt, een pier bewandeld hebben, een stoomtrein hebben gezien en  heerlijk hebben geluncht en geshopt.

De reis verder vervolgd naar de Moeraki Boulders voor een strandwandeling tussen de grote ronde rotsen die daar liggen. Altijd leuk voor de foto.

In Dunedin voor het eerst diesel getankt (goedkoop hoor) en de camping opgezocht. We gaan hier morgen naar de steilste straat ter wereld maar bij het zoeken naar de camping leek het wel of we hem met de camper gereden hadden. Op de camping meteen voor morgen een rondleiding met diner geboekt bij de Speights brouwerij.

 

Begonnen met de steilste straat ter wereld volgens het Guinness book of Records: Baldwin street in Dunedin als ochtendgymnastiek. Ik wil niet zeggen appeltje/eitje, maar het ging een stuk beter dan 7 jaar geleden, ik heb duidelijk meer conditie nu! Daarna doorgereden naar het Otago Schiereiland om de geeloog-pinguins te zien. Op de prachtige weg heen langs het water zagen we al een kleine blue penguin aan de rand van de weg zetten. We kregen een rondleiding van 1,5 uur waarbij we 2 eerst nieuwe (verdwaalde) geeloog pinguins tegenkwamen op het grasveld, vervolgens de fur seals op de rotsen bekeken hebben vanuit de hoogte en later één kleine geel-oog pinguin (nou ja klein, net zo groot als de ouders maar donziger) waarvan de ouders aan het voedsel vergaren waren. Ook nog één mannetje en vrouwetje gezien hebben waarvan het jong overleden was en zij zich alvast voorbereidden op de rui-periode die eraan kwam. De pinguins komen tot wel één kilometer landinwaarts in het bos, ongelooflijk! Vervolgens in het opvanggedeelde nog een mannetje en een vrouwtje gezien die extra zorg nodig hadden omdat er één een stok in zijn oog gekregen had en de ander door een hond gebeten was op het strand. Eigenlijk mag je ze niet in gevangenschap houden (dus zeker niet in dierentuinen te vinden) maar voor een paar weken opvang kunnen uitzonderingen gemaakt worden. Vervolgens naar het enige kasteel in Nieuw-Zeeland gereden over de high cliff road (erg hoog en erg losse-steentjes-achtig in die bergen....) maar de entreeprijs was zo achterlijk hoog, dat we dat links hebben laten liggen.

Terug naar de camping en om 17 uur gaan lopen naar de brouwerij. Volgens de campinghouder was het een half uurtje lopen... nou het was berg op en berg af, verkeerde berg op en trap af en eindelijk om 7 minuten voor zessen vonden we de brouwerij. Snel kaartjes omgewisseld, toilet bezocht en de zeer uitgebreide rondleiding over de brouwerij kon beginnen. De gids zelf was Canadees van oorsprong maar Speight's bier leek hem met de paplepel ingegoten :-)./ Hij vertelde over de vernietiging van de brouwerij in Christchurch waardoor de complete brouwerij overgeplaatst werd naar Dunedin. Ineens werden er geen 2 soorten per 5 dagen gebrouwen, maar 6 soorten 24x7, later teruggebracht naar 24x5. Heerlijke proeverij aan het eind waarbij we zelf mochten tappen! Geëindigd met een diner in het Speight's restaurant op de hoek en met de taxi terug naar de camping want met een biertje in de benen heuvel op en heuvel af.... gaat niet goedkomen!

 

 

Regenachtige dag helaas zodat de Catlins niet geheel tot hun recht kwamen. Toch veel gezien op de scenic route. Eerst gestopt in Kaka Point voor een Bush Walk, waarbij we, net als 7 jaar geleden, vreemde rode paddenstoelen gezien hebben onder de varens bij dode boomtakken.

Een van de weinige plaatsen die we direct herkenden van 7 jaar geleden. Vervolgens naar Nugget Point gereden waar we een wandeling naar een vuurtoren gemaakt hebben en ook onderweg vele pelsrobben gezien hebben. Ze klimmen vanaf het strand hoog in de rotsen waar de kleintjes een privé-zwembad hebben in het stilstaande water, prachtig om te zien (al is het maar weer van ver bovenaf)!

 

Helemaal doorweekt hebben we ons omgekleed in de camper (handig je huis bij je hebben) en vervolgens direct doorgereden naar Invercargill. We boeken nu de campings al van te voren bij de vorige camping dus we zijn zeker van een plekje. Dat rijdt een stuk prettiger al begint het al weer minder druk te worden op de wegen en campings. Volgens Erik hebben de kiwi's ook maar 3 weken vakantie per jaar waarvan ze er 2 opnemen rond Kerst en Oud/Nieuw en 1 rond Pasen, dus ze zullen allemaal weer aan het werk moeten. Vrouwen en kinderen verblijven dan misschien wel in het zomerverblijf voor de grote vakantie maar niet op de weg, daar is het alweer rustiger zoals begin december.